Sa araw-araw na takbo ng panahon, maraming klase ng tao tayong nakikilala at nakakasalamuha. Ako bilang isang nars/nurse ay ilan lamang sa mga mapapalad na nilalang ang nabibiyayaan ng pagkakataong makakilala ng higit sa normal na bilang ng taong makakasama araw-araw.
May mga pasyenteng nakakapagpatawa sa akin, pero kadalasan sila ang nakakapagpainit ng ulo ko. Hindi lahat ng pasyente ay pare-pareho, may makulit, mabait, tahimik, maingay, mayabang at kung anu-ano pa. Hindi ko na sila kinakaya kaya eto gumawa na ako ng blog para marelease ko na ang stress ko sa mga pasyenteng pasaway. And here it goes;
1. Pasyenteng “simple” - may mga lalaking pasyente na “simple”. Simple kung manantsing, yung tipong idadaaan ka sa siko. Masaya na sila basta maidikit lang ang siko sa katawan mo. O kaya naman simpleng mag-uunat sabay dikit sa’yo. Syempre may mga babaeng pasyente rin na “simple”. Simple kung humarot sa mga mangga (short for mangagamot). Madalas marami kaming pasyenteng ganyan. Sila yung tipong pabalik-balik kahit wala namang problema sa katawan eh ipipilit nila basta makita lang nila ang manggang gusto nila. Sa huli ang gusto lang pala nila ay makipagkuwentuhan at hinggin ang facebook account ni doc, pero take note! nahihiya silang kunin ang cell number.
2. Pasyenteng “robot’ - ito ang klase ng pasyenteng gustong-gusto ko. Shy type kung baga. Sila yung tipong kahit anung gawin at iutos mo eh wala silang imik na susunod sa’yo. Hindi rin sila magtatanong o mang-uusisa basta sunod lang sila ng sunod.
3. Pasyenteng “may masabi lang” - - eto naman yung kabaligtaran nung nasa number 2, nakakairita sila sa ingay. Sila yung masarap pasakan ng tissue sa bunganga para tumahimik. Dinadaan sa ingay ang kaba at takot kaya anu kinukwento basta “may masabi lang”.
4. Pasyenteng “feeling” - dito ako imbyerna at asar. Feeling maganda/pogi, feeling mabango, feeling nanakawan, feeling hihipuan. Yung totoo!!! Umayos ang mga pasyenteng ganito puhleassseee…
5. Pasyenteng “duktor” - ito ang ayaw na ayaw ng mga mangga. Sila na mas marunong pa sa totoong duktor. Sila na mas alam pa ang dapat gawin at kung anung oras dapat matatapos at kung anung gamot ang iinumin. At ito rin ang mga pasyenteng madalas na nire-refer sa ibang mas mabait at mas may mahabang pasyensyang mangga. Sobrang sarap nilang sabihang ng ganito: “duktor ka ba?? bakit ka pa nagpunta dito? sana ginamot mo na lang sarili mo?”
6. Pasyenteng “nga-nga” - or slow ika nga ng mga sosyal. Sila yung tipong kahit anung paliwanag ang gawin mo di pa rin nila naiintindihan, kahit na ulit-ulitin mo pa ang reaksyon nila yun at yun pa rin “nga-nga” (marami dito nyan) … May mga tanong din naman sila yung nga lang pag sinagot mo na wa epek. Lutang kung lutang, yun na.
7. Pasyenteng “mike enriquez” - sila na hindi pa nga nagsisimula ang treatment eh may reklamo nang nakahain at ang masama maingay sila. Dala din nila pati na reklamo nila sa ibang mangga. Pasan ko ang buong mundo ang peg nila. Kaya ang ending refer.
8. Pasyenteng “agad-agad” - mga pasyenteng excited at hindi makapag antay, yun bang akala mo eh tatakbuhan ng oras. Sila na pagkadating eh hihiga agad at mamadaliin ang mangga. At pagkatapos eh agad-agad ding aalis at magugulat na lang si mangga pag tumawag na ang taga reception at sasabihin na umalis agad ang pasyente ng hindi nagbabayad. So ending, si mangga ‘nga-nga’…
9. Pasyenteng “bold star” - karamihan sa mga pasyenteng ganito eh gurami o thunder bomb, wala sila kebs mapalalaki man o babe kahit kita na ang mga panloob nila. Ikaw pa ang mahihiya para sa kanila.
10. Pasyenteng “kim chiu” - medyo ka-level ito nung mga pasyenteng feeling pero ito patweetums ang dating lumelevel ke kim chiu. Sarap sapakin pag ganito pasyente mo, ang hirap nila itreat. Mahina ang boses, di makakilos, pagong kung pagong ang peg, pa-virgin effect, ubos oras pag ganito. Ang resulta OVERTIME.
11. Pasyenteng “BONGGA” - bet na bet ko ang mga ganitong pasyente. Bongga kung pumuri sa trabaho, makakataas ng ego at nakakawala ng pagod. Hindi din sila nagsasawa kaka-thank you sa’yo. at ang thank you may kasamang tip oh di ba BONGGA. (sana lahat ng pasyente ganito).
Sa totoo lang hindi lang din pasyente ang pasaway kundi pati mga watcher. So applicable din sa kanila ang lahat ng naka-enumerate sa taas.
Pasaway man o hindi ang pasyente ay pasyente pa rin, kaya kahit gaano kami kainis o badtrip sa kanila wala kaming choice kung hindi gawin ang trabaho namin ng maayos at walang pag-aalinlangan. Pasensyahan na nga lang kung minsan eh gumaganti kami sa mga nuknukan na pasaway na mga pasyente tao rin kami na napipikon at naasar.
Peace to all mankind!!!
~hugs and kisses
jobeLLe~
[Flash 9 is required to listen to audio.]
Johnny Valentine
“I Love You Mom” - Bruno Mars. Quite possibly the cutest song we’ve ever heard!
(Source: jacobinao)
Using Music To Unlock a Locked Brain
Have you seen this video? If not, grab some tissues and get comfortable, because the water, it just comes out of your face.
Dementia, Alzheimer’s, stroke … the list of horrible neurological impairments goes on and on. These are people whose brains are no longer communicating with the world around them, failing to make sense of the inputs and outputs. But that doesn’t mean that their brains are completely broken.
When we look into the eyes of those suffering from these disorders, we see that the human is still inside, in different ways for different patients. Are they fully vocal and trapped in a body without speech? Do they hear your every word and are unable to respond? For some, like this wonderful clip shows, the brain’s connections between music, emotion, and how we use it to communicate beyond speech might still be intact. Music could be our only way in for some people.
I’ve posted the original video here from MusicandMemory.org. If you’d like to help or donate a new or used iPod, visit their website.
The film “Alive Inside” is playing at NYC’s Rubin Museum of Art beginning next week. For more on the science behind music therapy, check this out. And here’s some Cab Calloway for ya, Henry!!!!!
Ahh, the pure joy of science :)
(by MusicandMemory1)
I am a firm believer in the notion that we should never stop learning. No matter how much we have achieved, there is always room for self-improvement. I found this post online and I wanted to share it with you in hopes that you may relate to one or two of the points below as I have and have it…
My month-long stay at Dra. Josie’s clinic gave me a chance to learn arabic words so easily. Why? because the way she pronounce arabic words sounded so clear to me. I can clearly hear all the words she says everytime she communicates with her patients. So, I always make sure that I jot down notes everytime I hear new words that I’m not familiar with.
And here is my lists:
bob - door
madrasa - school
taksit - installment
maratani - next time
alph - thousand
miya - hundred
aspar - yellow
asrek - blue
abyad - white
aswat - black
mof - violet
sana - year
wak - time
makas - measurement
endyasa - vacation
saar - month
usbo - week
yoom - day
al-yoom? - what day?
kaliwali - never mind
rakib - put
lisan - tongue
adum - bone
nasit - forget
yamin - right
yaser - left
lamba - light
shaa - x-ray
wardi - pink
arnabi - maroon
subo - morning
belel - evening
Disclaimer: pardon me if the spelling is wrong, I just wrote it on how I pronounce each words.
~hugs and kisses,
jobeLLe~
Button Theme
